Γερμανική άδεια κυκλοφορίας και όροι της αγγελίας: τι σημαίνουν πριν αγοράσεις από τη Γερμανία

Τι είναι το «Teil I» και το «Teil II» της γερμανικής άδειας κυκλοφορίας;

Είναι τα δύο μέρη της ίδιας άδειας: το «Zulassungsbescheinigung Teil I» το έχει μαζί του ο οδηγός και το δείχνει σε έλεγχο, ενώ το «Teil II» φυλάγεται χωριστά και, όπως γράφει πάνω του, όχι μέσα στο αυτοκίνητο (γερμανικός κανονισμός ταξινόμησης, «FZV», §§ 13 και 14). Τα πλήρη τεχνικά στοιχεία υπάρχουν μόνο στο «Teil I»· το «Teil II» έχει τα βασικά, όπως εμπορική ονομασία, αριθμό πλαισίου, χρώμα και κυβικά, και τον αριθμό των προηγούμενων κατόχων (Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μηχανοκίνητων Οχημάτων της Γερμανίας, «KBA»).

Τα δύο χαρτιά εκδίδονται από 1/10/2005 και αντικατέστησαν το «Fahrzeugschein», που είναι το σημερινό «Teil I», και το «Fahrzeugbrief», που είναι το σημερινό «Teil II»· τα παλιά ονόματα είναι τυπωμένα ακόμη στα έντυπα. Ένα «Fahrzeugbrief» που εκδόθηκε έως 30/9/2005 ισχύει ακόμη, ώσπου να χρειαστεί αντικατάσταση («FZV», § 79 παρ. 5). Στην πώληση ο πωλητής παραδίδει και τα δύο, με απόδειξη παραλαβής, όπως γράφει η πίσω όψη του «Teil I».

Αποδεικνύει το «Teil II» ότι ο πωλητής είναι ο ιδιοκτήτης;

Όχι. Το ίδιο το έντυπο γράφει ότι ο κάτοχος της άδειας δεν αναγράφεται ως ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου (πεδίο C.4c), και το ανώτατο πολιτικό δικαστήριο της Γερμανίας έχει κρίνει ότι το «Teil II» δεν πιστοποιεί την ιδιοκτησία ούτε αντικαθιστά την παράδοση του αυτοκινήτου (V ZR 148/21). Η άδεια γράφει τον κάτοχο, στα γερμανικά «Halter», δηλαδή αυτόν στο όνομα του οποίου κυκλοφορεί το αυτοκίνητο.

Είναι όμως το χαρτί που πρέπει να δεις. Κατά το ίδιο δικαστήριο, όποιος αγοράζει μεταχειρισμένο πρέπει κατά κανόνα να ζητήσει να του δείξουν το «Teil II» και να ελέγξει ότι ο πωλητής έχει δικαίωμα να πουλήσει· αλλιώς κινδυνεύει να κριθεί ότι έδειξε βαριά αμέλεια, και αν ο πωλητής δεν ήταν ιδιοκτήτης, δεν προστατεύεται ως καλόπιστος αγοραστής (V ZR 92/12· V ZR 148/21· γερμανικός Αστικός Κώδικας, § 932). Αν το αυτοκίνητο είχε κλαπεί ή χαθεί από τον ιδιοκτήτη του, ο αγοραστής δεν γίνεται ιδιοκτήτης ούτε με καλή πίστη (§ 935). Πωλητής που κρατά το «Teil II» δείχνει κατά κανόνα ότι θέλει να προστατευτεί ώσπου να εξοφληθεί (VIII ZR 184/05)· αν το κρατά χωρίς πειστικό λόγο, η καλή πίστη του αγοραστή μπορεί να χαθεί (V ZR 148/21).

Ποια γερμανικά χαρτιά χρειάζονται για την ταξινόμηση στην Ελλάδα;

Η πρωτότυπη γερμανική άδεια κυκλοφορίας με τα δύο μέρη της και το πιστοποιητικό συμμόρφωσης (CoC). Για το τελωνείο, ο νόμος ζητά για τα μεταχειρισμένα την πρωτότυπη ξένη άδεια μαζί με το CoC, από το οποίο κρίνονται το CO₂ και η κατηγορία Euro (ν.5222/2025, άρθρο 136 παρ. 9), και στον φάκελο μπαίνει φωτοαντίγραφό της από το πρωτότυπο, μαζί με το τιμολόγιο ή το συμφωνητικό και τα υπόλοιπα δικαιολογητικά της απόφασης Α.1203/2019 (άρθρο 5, όπως ισχύει). Αν ο πωλητής είναι ιδιώτης, το συμφωνητικό πρέπει να θεωρηθεί από ελληνική προξενική αρχή στη Γερμανία, και ο πωλητής πρέπει να είναι το πρόσωπο στο όνομα του οποίου εκδόθηκε η τελευταία άδεια (Εγχειρίδιο τελωνειακών θεμάτων της ΑΑΔΕ, ερώτηση 24). Για το CoC δες το πιστοποιητικό συμμόρφωσης. Με το CO₂ και το Euro του αυτοκινήτου, το τέλος το βγάζει ο Υπολογισμός τελωνείου.

Για τις ελληνικές πινακίδες, η Υπηρεσία Μεταφορών παραλαμβάνει οπωσδήποτε το μέρος I της γερμανικής άδειας και το μέρος II, αν είχε εκδοθεί, τα κρατά και ενημερώνει τη γερμανική αρχή· χωρίς το μέρος II, νέα άδεια βγαίνει μόνο κατ' εξαίρεση, αφού η γερμανική αρχή επιβεβαιώσει ότι ο αιτών δικαιούται νέα άδεια (ΚΥΑ Α-33824/2683/2004, άρθρο 5 παρ. 2 και 3, με την οποία η Ελλάδα ενσωμάτωσε την Οδηγία 1999/37/ΕΚ). Στο Μητρώο Εισαγόμενων Μεταχειρισμένων Οχημάτων καταχωρούνται, μεταξύ άλλων, η διαγεγραμμένη γερμανική άδεια και ο γερμανικός τεχνικός έλεγχος, αν το αυτοκίνητο ήταν ήδη υπόχρεο (ν.4784/2021, άρθρο 51, όπως ισχύει μετά τον ν.5290/2026· δες τη σελίδα Μ.Ε.Μ.Ο.). Γι' αυτό στην παράδοση παίρνεις και τα δύο χαρτιά.

Τι σημαίνουν τα πεδία της γερμανικής άδειας κυκλοφορίας;

Τα πιο χρήσιμα πριν από την αγορά είναι το B (πρώτη ταξινόμηση), το E (αριθμός πλαισίου), το V.7 (CO₂) και το V.9 (κανονισμός εκπομπών). Τα πεδία με γράμματα είναι κοινά σε όλη την ΕΕ (Οδηγία 1999/37/ΕΚ, παράρτημα I) και τα αριθμημένα είναι γερμανικά, με τους ορισμούς του επίσημου εντύπου και της «KBA»:

Το V.7 θέλει προσοχή. Από 1/9/2018 η Γερμανία γράφει εκεί την τιμή κατά WLTP, ενώ για πρώτη ταξινόμηση στην ΕΕ έως 31/12/2020 το τέλος ταξινόμησης στην Ελλάδα μετρά το CO₂ κατά NEDC (ν.5222/2025, άρθρο 136 παρ. 3α). Σε αυτοκίνητο με πρώτη ταξινόμηση από 1/9/2018 έως 31/12/2020, λοιπόν, ο αριθμός του V.7 δεν είναι αυτός που φορολογείται· δες το τέλος ταξινόμησης για αυτοκίνητο του 2019 και του 2020. Και γενικά, το CO₂ και την κατηγορία Euro τα κρίνει το τελωνείο από το CoC και την έγκριση τύπου (άρθρο 136 παρ. 9). Η ΑΑΔΕ γράφει ότι το CO₂ αναγράφεται στο CoC «όπως επίσης και στο πεδίο V.7», και ο κανονισμός εκπομπών στο CoC και στο V.9 (εγκύκλιος Ε.2125/2020). Για την κατηγορία Euro δες τους χαρακτήρες Euro 4, 5 και 6.

Τι σημαίνουν το «HU», το «TÜV» και το «HU neu»;

Το «HU», από το «Hauptuntersuchung», είναι ο γενικός τεχνικός έλεγχος της Γερμανίας, που στην καθομιλουμένη λέγεται συχνά «TÜV»· μέσα του ελέγχονται και τα καυσαέρια (γερμανικός κανονισμός για την άδεια κυκλοφορίας οχημάτων, «StVZO», παράρτημα VIII). Σε επιβατικό ο πρώτος έλεγχος γίνεται στους 36 μήνες και οι επόμενοι κάθε 24. Το «HU 05/2027» της αγγελίας είναι ο μήνας του επόμενου ελέγχου, και το αυτοκόλλητο στην πινακίδα ισχύει ως το τέλος εκείνου του μήνα («StVZO», § 29).

Το αυτοκόλλητο βεβαιώνει την κατάσταση του αυτοκινήτου τη μέρα του ελέγχου, όχι σήμερα (§ 29 παρ. 3). Η έκθεση του ελέγχου γράφει τα χιλιόμετρα και τις ελλείψεις που βρέθηκαν, και αν ο μετρητής δείχνει λιγότερα από τον προηγούμενο έλεγχο χωρίς να αποδεικνύεται αλλαγή οργάνου, ο ελεγκτής το σημειώνει και το αναφέρει ηλεκτρονικά στις αρχές ταξινόμησης (παράρτημα VIII). Ζήτα λοιπόν τις τελευταίες εκθέσεις, και την τελευταία σε πρωτότυπο ή ακριβές αντίγραφο, γιατί για τις ελληνικές πινακίδες δεν αρκεί φωτοτυπία. Το «HU neu» στο συμβόλαιο σημαίνει, κατά το ανώτατο πολιτικό δικαστήριο, συμφωνία ότι ο έλεγχος έγινε και ότι στην παράδοση το αυτοκίνητο είναι σε κατάσταση να τον περάσει (VIII ZR 80/14).

Στην Ελλάδα ο γερμανικός έλεγχος μετρά για την πρώτη άδεια: αν το αυτοκίνητο ήταν ήδη υπόχρεο, πρέπει να ισχύει τη μέρα της Δήλωσης Άφιξης Οχήματος και να μην έχει σοβαρές ή επικίνδυνες ελλείψεις (ν.4663/2020, άρθρο 53). Πότε χρειάζεται και ελληνικό ΚΤΕΟ εξηγεί η σελίδα ΚΤΕΟ και πινακίδες εισαγόμενου.

Τι σημαίνουν «unfallfrei», «Unfallwagen» και «Bagatellschaden»;

«Unfallfrei» σημαίνει χωρίς ατύχημα. Κατά το ανώτατο πολιτικό δικαστήριο της Γερμανίας, ο αγοραστής μεταχειρισμένου μπορεί, αν δεν υπάρχουν ειδικές περιστάσεις, να περιμένει ότι το αυτοκίνητο δεν είχε ατύχημα με ζημιές πέρα από «Bagatellschaden», δηλαδή πολύ μικρές εξωτερικές ζημιές στη βαφή· ζημιά στη λαμαρίνα μετρά, ακόμη κι αν η επισκευή κόστισε λίγο και έγινε σωστά (VIII ZR 253/05, με το δίκαιο πριν από το 2022). Η γερμανική λέσχη αυτοκινήτου «ADAC» το λέει πιο απλά: αυτοκίνητο που χτυπήθηκε είναι «Unfallwagen», όσο μικρή κι αν ήταν η ζημιά, εκτός από πολύ μικρές γρατζουνιές στη βαφή, και ο έμπορος οφείλει να το πει χωρίς να ρωτήσεις.

Για να είσαι σίγουρος, γράψε στο συμβόλαιο «χωρίς ατύχημα» ή τι ακριβώς επισκευάστηκε. Μια εγγραφή όπως «Unfallschäden lt. Vorbesitzer: Nein» (χωρίς ζημιές από ατύχημα, κατά τον προηγούμενο κάτοχο) δεν είναι συμφωνία ότι το αυτοκίνητο δεν είχε ατύχημα, αλλά μεταφορά του τι είπε εκείνος· ο αγοραστής από έμπορο σε εκείνη την υπόθεση κέρδισε παρ' όλα αυτά, με βάση τη συνηθισμένη προσδοκία της προηγούμενης παραγράφου (VIII ZR 253/05). Από ιδιώτη, ό,τι δεν συμφωνήθηκε μπορεί να καλύπτεται από τον αποκλεισμό της ευθύνης· τα εξηγεί το άρθρο εγγύηση μεταχειρισμένου από Γερμανία.

Τι είναι η «Tageszulassung», ο «Jahreswagen» και ο «Vorführwagen»;

Η «Tageszulassung» (ημερήσια ταξινόμηση) είναι καινούργιο αυτοκίνητο που ο έμπορος ή ο κατασκευαστής ταξινόμησε στο όνομά του μόνο στα χαρτιά, για μία ημέρα ή ελάχιστα παραπάνω, χωρίς να κινηθεί («ADAC»). Για το ανώτατο πολιτικό δικαστήριο, καινούργιο αυτοκίνητο είναι «εργοστασιακά καινούργιο» αν δεν χρησιμοποιήθηκε, το μοντέλο παράγεται ακόμη χωρίς αλλαγές, δεν έχει ελαττώματα από μακρά ακινησία και από την κατασκευή ως το συμβόλαιο δεν πέρασαν πάνω από 12 μήνες· και η ταξινόμηση στον έμπορο δεν το αλλάζει, όταν κράτησε ελάχιστο διάστημα πριν από την πώληση και η εγγύηση του κατασκευαστή μίκρυνε το πολύ 14 ημέρες (VIII ZR 109/04). Η εγγύηση του κατασκευαστή μετρά από την πρώτη ταξινόμηση, οπότε όσο περισσότερο έμεινε το αυτοκίνητο στον έμπορο, τόσο λιγότερη απομένει («ADAC»). Ο έμπορος έχει γραφτεί ήδη ως κάτοχος, οπότε ο πρώτος πελάτης παίρνει αυτοκίνητο με έναν προηγούμενο κάτοχο.

Ο «Jahreswagen» (αυτοκίνητο ενός έτους) είναι, κατά μια διαδεδομένη αντίληψη που αναφέρει το ίδιο δικαστήριο, μεταχειρισμένο από πρώτο χέρι, που το οδήγησε εργαζόμενος του εργοστασίου για έναν χρόνο από την πρώτη ταξινόμηση· αν από την κατασκευή ως την πρώτη ταξινόμηση πέρασαν πάνω από 12 μήνες, κατά κανόνα δεν είναι αυτό που συμφωνήθηκε (VIII ZR 180/05). Ο «Vorführwagen» (αυτοκίνητο επίδειξης) χρησιμοποιήθηκε από τον έμπορο για δοκιμαστικές οδηγήσεις και πουλιέται ως μεταχειρισμένο («ADAC»)· η λέξη από μόνη της δεν εγγυάται ηλικία (VIII ZR 61/09).

Για τον ΦΠΑ στην Ελλάδα δεν μετρά η λέξη της αγγελίας. Αν τη μέρα της παράδοσης δεν έχουν περάσει 6 μήνες από την πρώτη κυκλοφορία ή το αυτοκίνητο δεν έχει γράψει πάνω από 6.000 χιλιόμετρα, είναι καινούργιο για τον ΦΠΑ και πληρώνεις ΦΠΑ 24% στην Ελλάδα (Κώδικας ΦΠΑ, ν.5144/2024, άρθρα 2 και 14· Εγχειρίδιο ΑΑΔΕ, ερώτηση 24). Μια «Tageszulassung» με λίγα χιλιόμετρα είναι λοιπόν καινούργια για τον ΦΠΑ σε όποια ηλικία, όσο δεν έχει γράψει πάνω από 6.000 χιλιόμετρα, και το ίδιο ένας «Vorführwagen» με έως 6.000 χιλιόμετρα· δες το άρθρο ΦΠΑ για αυτοκίνητο από Γερμανία.

Τι σημαίνουν «scheckheftgepflegt», «Reimport» και ο αριθμός κατόχων;

Το «scheckheftgepflegt» (με βιβλίο σέρβις) δεν έχει νομικό ορισμό, και κατά την «ADAC» δεν σημαίνει ότι έγιναν όλες οι εργασίες συντήρησης. Κατά την ίδια, αν αγοράζεις από έμπορο και λείπει το πρωτότυπο βιβλίο, ο έμπορος οφείλει να το πει, αλλιώς πρόκειται για ελάττωμα. Περίπου οι μισοί κατασκευαστές κρατούν πια ψηφιακό βιβλίο σέρβις σε δική τους βάση δεδομένων, κατά την «ADAC»· ζήτα εκτύπωση του ιστορικού και τα τιμολόγια του συνεργείου.

Το «Reimport» είναι αυτοκίνητο που προοριζόταν αρχικά για άλλη χώρα της ΕΕ και ήρθε μετά στη Γερμανία. Ο εξοπλισμός και η διάρκεια της εγγύησης μπορεί να διαφέρουν από τα γερμανικά, και η «ADAC» συστήνει να ζητάς γραπτή βεβαίωση ότι υπάρχει CoC, που για την Ελλάδα χρειάζεται έτσι κι αλλιώς.

Ο αριθμός «Fahrzeughalter» ή «Vorbesitzer» μετρά κατόχους άδειας, όχι ιδιοκτήτες. Το «Teil II» γράφει στο πεδίο (1) πόσοι ήταν οι προηγούμενοι κάτοχοι: 0 στην πρώτη ταξινόμηση και ένας παραπάνω σε κάθε αλλαγή («KBA»). Η «ADAC», στο υπόδειγμα συμβολαίου της, μετρά και τον πωλητή. Σύγκρινε τον αριθμό της αγγελίας με το «Teil II».

Τι είναι η διαγραφή και οι πινακίδες εξαγωγής;

Η διαγραφή, στα γερμανικά «Außerbetriebsetzung» και στην καθομιλουμένη «Abmeldung», βγάζει το αυτοκίνητο από την κυκλοφορία στη Γερμανία: ο κάτοχος δίνει το «Teil I» και τις πινακίδες, η αρχή σημειώνει τη διαγραφή με ημερομηνία στο «Teil I», ξεσφραγίζει τις πινακίδες και τα επιστρέφει («FZV», § 16). Τη διαγραφή μπορεί να τη ζητήσει και τρίτος, π.χ. ο αγοραστής, αν φέρει όλα τα απαραίτητα έγγραφα και τις πινακίδες (§ 16 παρ. 1). Το «Teil II» δεν χρειάζεται για τη διαγραφή, αλλά το παίρνεις, γιατί για νέα ταξινόμηση ζητείται και αυτό (§ 16 παρ. 2· ΚΥΑ Α-33824/2683/2004, άρθρο 5).

Οι πινακίδες εξαγωγής, «Ausfuhrkennzeichen», δίνονται για να βγει το αυτοκίνητο από τη Γερμανία: θέλουν ασφάλιση και τεχνικό έλεγχο που ισχύει ως τη λήξη τους, ισχύουν έως έναν χρόνο, το παλιό «Teil I» αποσύρεται, το νέο ισχύει μόνο για την εξαγωγή και το «Teil II» ενημερώνεται («FZV», § 45)· στην Ελλάδα φτάνουν λοιπόν το «Teil I» της εξαγωγής και το «Teil II». Το πεδίο της λήξης στην πινακίδα είναι κόκκινο. Οι πινακίδες 5 ημερών έχουν κίτρινο πεδίο και λήγουν στο τέλος της πέμπτης ημέρας μετά την έκδοσή τους (§ 42). Αν κάνουν για τη διαδρομή ως την Ελλάδα, και πώς αλλιώς φτάνει εκεί το αυτοκίνητο, εξηγεί το άρθρο μεταφορά αυτοκινήτου από Γερμανία.

Τι γράφει ένα γερμανικό συμβόλαιο αγοραπωλησίας αυτοκινήτου;

Το υπόδειγμα της «ADAC» για πώληση από ιδιώτη σε ιδιώτη, «Kaufvertrag», γράφει τον αριθμό του «Teil II», τον επόμενο τεχνικό έλεγχο, την ημερομηνία πρώτης ταξινόμησης και τη συνολική τιμή. Ο πωλητής εγγυάται ότι το αυτοκίνητο είναι πλήρως δικό του, δηλώνει ατυχήματα και ζημιές της δικής του περιόδου και, όσο ξέρει, των προηγούμενων, και σημειώνει τα συνολικά χιλιόμετρα, τον αριθμό των κατόχων μαζί με τον ίδιο, το σέρβις, τις ανακλήσεις και αν πρόκειται για εισαγόμενο. Στο τέλος υπογράφεις ότι παρέλαβες το «Teil I», το «Teil II», τη βεβαίωση του τελευταίου τεχνικού ελέγχου, τα κλειδιά και, σε αυτοκίνητο που ήρθε από άλλη χώρα της ΕΕ, το CoC.

Το υπόδειγμα αποκλείει την ευθύνη για ελαττώματα, αλλά για τις εγγυήσεις και τις δηλώσεις του ο πωλητής ευθύνεται ακόμη κι αν δεν ήξερε, π.χ., για ένα ατύχημα· όπου γράφει «όσο ξέρει», ευθύνεται μόνο για δόλο («ADAC»). Η «ADAC» συστήνει επίσης να γράφονται τα συνολικά χιλιόμετρα, όχι μόνο η ένδειξη του μετρητή. Στην Ελλάδα, το συμφωνητικό από ιδιώτη πρέπει να θεωρηθεί από ελληνική προξενική αρχή (Εγχειρίδιο ΑΑΔΕ, ερώτηση 24), και το τιμολόγιο ή το συμφωνητικό πρέπει να γράφει την ένδειξη του μετρητή· η Υπηρεσία Μεταφορών ελέγχει ότι τα χιλιόμετρα αυξάνονται από τον γερμανικό τεχνικό έλεγχο στο τιμολόγιο και στο πιστοποιητικό ταξινόμησης (ν.4663/2020, άρθρο 53 παρ. 1 και 2).

Δες επίσης: αγορά από το mobile.de, εγγύηση μεταχειρισμένου από Γερμανία, πώς ελέγχουμε το αυτοκίνητο, ιστορικό αυτοκινήτου με αριθμό πλαισίου.

Συχνές ερωτήσεις